Sinds kort sport ik op een duurdere sportschool. Niet omdat ik de verwezenlijking ben van het moderne succesverhaal, maar omdat hij dichterbij is. Dat scheelt snel 50 minuten keiharde tijd, in 50 minuten kan men de wereld omdraaien. Ik sport omdat het moet. Als ik het niet doe stijg ik op, hang ik aan een draad van gedachten, verlangens en poëzie aan mijn lichaam dat weer boven de laptop hangt. Geestelijke arbeid is risicovol: bij extreme exercitie loopt men kans zijn lichaam te verliezen.

HET TEGENGIF

Als tegengif modelleer ik dat lichaam, duw ik het voort, jaag ik het op, pers ik het in machines die meer op de schietstoel van een F16 lijken dan op een fitnessapparaat. In de duurdere sportschool is het gemoedelijk. Ik sport er vaak in de ochtend of de middag, al naar gelang ik geen zin meer in schrijven heb, of mijn ontstoffelijking zorgwekkende dimensies aanneemt. Op dat tijdstip weet ik me vooral omringd door ouderen.

ULTRA MODERNE VRAAG: HOE PERS IK EEN SINAASAPPEL UIT

Ik moet zeggen: de 60 – plus generatie die zich niet voortdurend bezig houdt met het vraagstuk: hoe pers ik een sinaasappel uit. Hoe benut ik elk zielloos hoekje van mijn dag? Ze hangtrappen op een fiets terwijl ze zinloze gesprekken voeren, hebben geen oordopjes in, lachen ongebruikelijk vaak en hard. Daarnaast flirten ze. Terwijl ik me deze ochtend gedisciplineerd van mijn taak kweet liep een man met wit, spaarzaam haar op de robuuste dame die voor me zweette af en zei:

‘Als ik jou zie wordt alles beter.’

‘Dat zegt ie ook tegen mij hoor!’ hoorde ik achter me.
Een spichtige vrouw op een roeiapparaat probeerde de aandacht van de alfaoudere te vangen.

‘Alsof ik dat niet weet’ zei de eerste vrouw.

‘Nee, jij hebt echt iets speciaals.’

‘Nou bedankt’ gilde de roeister.

Ik keek op mijn teller. Nog maar 400 calorieën verbrand. Ik moest mijn doel van 500 halen voor de 40 minuten om waren. Daarna moest ik als de donder mijn buikspieren de zwaartekracht dicteren om weer naar mijn deadline af te reizen.

‘Zo, dat lekkere vetje van jou slinkt al. Laat je wat over om in te knijpen mop?’

De mollige sportgodin op leeftijd zei niets, maar lachte. In de ogen van de bejaarde man lichtte iets op. Een euforie die het rode, opflikkerende lampje voor mijn neus niet in me losweekte. DOEL BEHAALD. U kunt 500 calorieën lichter terug naar uw gestroomlijnde bestaan. Als u wilt kunt u zich te buiten gaan aan maar liefst twee kokosmakronen. Twee kokosmakronen staan gelijk aan 50 minuten onverdeelde inspanning. Mocht u zich niet vergalopperen, zal uw silhouet zich verheugen in groeiende belangstelling van het andere geslacht. Type uw leeftijd en borstomvang in, en deze machine begeleidt u naar de perfecte, gepersonaliseerde maten. Haal even diep adem, maar besef: elke ademtocht kost tijd.

Tijd die de alfaoudere te over had. Tijd genoeg om te lachen, om in een mollige zij te knijpen, om een doel te verdunnen in de hoop op wat booty. Ik griste mijn spullen bij elkaar, kneep even verward in het perssinaasappeltje in mijn tas, en zette effectief de terugtocht in.

Fotografie: Wiebren Altena van De Blauwe Spreeuw